divider

netwerkcafe 20 sept2018

 

UZ Netwerkcafé 20 september 2018

Ben je benieuwd of werken in Zorg en Welzijn bij je past? Kom dan op 20 september naar het UZnetwerkcafé bij Het Haltna Huis in Houten.

Eens per kwartaal organiseert UtrechtZorg een netwerkmiddag bij steeds een andere zorgorganisatie in de regio. Deze keer is het netwerkcafé te gast bij Het Haltna Huis. Hier kun je op een laagdrempelige manier kennis maken met het werk, de omgeving, de collega’s en misschien wel je toekomstige werkgever.

Wil je ons ontmoeten, met collega’s praten, sparren met een loopbaancoach en de meest actuele vacatures inzien? Dan kan tijdens het UZnetwerkcafé. Tijdens het Festival ’Gelukkig en gezond in Utrecht’ organiseert Utrechtzorg samen met ZorgSpectrum op 20 september van 13.30 – 15.30 uur het UZnetwerkcafé. Toegang is gratis! Aanmelden voor het netwerkcafé is via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Adres: Het Haltna Huis, Het Kant 193, Houten

Zorginnovatie over de grens: de digitale zorg in Estland

Vergrijzing, krapte op de arbeidsmarkt of de snelle opkomst van nieuwe technieken, in Nederland zijn er allerlei ontwikkelingen gaande die als katalysator werken voor zorginnovatie. Maar deze ontwikkelingen zijn natuurlijk niet uniek voor Nederland, dus hoe gaat dat over de grens? Onlangs kreeg ik de kans om samen met 30 zorginnovators uit Nederland te kijken hoe het in Estland in zijn werk gaat, het land dat geroemd wordt voor haar digitale overheid en digitaal patiëntendossier.

Het eerste wat opvalt, is dat Estland nog een jong land is. Pas in 1991 kwam het los van de Sovjet-Unie en werd het zelfstandig. Estland moest toen vanaf nul beginnen met het opzetten van alle overheidsdiensten. Met de opkomst van het internet in de jaren ’90 was het een logisch gevolg om dit direct zo digitaal mogelijk te doen en ook iedereen in het dunbevolkte land te kunnen bereiken. Zo konden ze in sneltreinvaart een digitaal platform opzetten voor allerlei overheidszaken, zonder last te hebben bestaande werkwijzen en heilige huisjes.

Alles online

Waar je in Nederland gebruik maakt van je DigID log je in Estland in met je ID-kaart. Vervolgens kun je vrijwel alles online doen. Belastingaangifte, je auto verkopen en op een andere naam zetten, het is allemaal mogelijk via dezelfde toegangspoort.

Overigens ook voor mensen buiten Estland, door simpelweg e-burger te worden. Handig als je als Nederlander een bedrijf in Estland wil starten. Alleen zaken als trouwen en een huis kopen gaan bewust niet online.

De mogelijkheden van zorg online

Het opzetten van een dergelijke toegangspoort biedt ook voor de zorg allerlei mogelijkheden. Zo kun je via hetzelfde portaal je eigen medische gegevens beheren. Bijvoorbeeld door het opvragen van foto’s uit een medische databank, aangeven of je wel of niet donor wilt zijn en door zelf te beslissen of de huisarts mag meekijken in je medisch dossier. Ook kun je zien wie jouw gegevens allemaal heeft ingekeken. Op die manier houd je zelf controle over je eigen gegevens.

Een stapje verder

Behalve het aanbieden en beheren van allerlei diensten gaat Estland echter ook nog een stuk verder op het gebied van gezondheidszorg. Op het moment is Estland op zoek naar 100.000 mensen (bijna 10% van de bevolking!) die een beetje bloed ter beschikking willen stellen. Dit bloed wordt onderzocht waardoor mensen voortijdig een signaal krijgen wanneer zij een verhoogd risico hebben op bepaalde aandoeningen.

De hoop is dat mensen hierdoor voortijdig maatregelen kunnen nemen, maar tegelijkertijd zeggen critici weer dat het vooral mensen onnodig ongerust zal maken. Zeker is wel dat een dergelijk overheidsproject in Nederland nagenoeg ondenkbaar is en op zijn minst een hoop weerstand zou oproepen.

Langdurige zorg

Het is bijzonder om te zien hoe een land in een korte periode online zoveel heeft kunnen realiseren en op sommige vlakken zelfs nog veel verder gaat dan Nederland. Maar de zaken die ik hierboven omschrijf gaan vooral over voorzieningen om de zorg heen. Dus hoe gaat het met de daadwerkelijke zorg zelf? En daarbij de langdurige zorg in het bijzonder?

Weinig innovatie in verpleeghuizen

In verpleeghuizen in Estland is op het gebied van innovatie helaas nog weinig te ontdekken. Wel zijn er in Estland veel startups te vinden die producten en diensten ontwikkelen voor de (langdurige) zorg, maar deze hebben nog niet op grote schaal hun weg weten te vinden in de verpleeghuiszorg.

Andere startups, bijvoorbeeld het met een app in contact brengen van mensen met een hulpvraag, met mensen die willen helpen, vertonen veel raakvlak met soortgelijke initiatieven in Nederland. In dat opzicht hebben wij nog iets kunnen brengen naar Estland door te vertellen over onze ervaringen en de mogelijkheden met deze oplossingen.

Ook wat betreft de kwaliteit van verpleeghuiszorg scoort Nederlands vooralsnog een stuk hoger op de Europese ranglijstjes. Wat dat betreft is het fijn om te constateren dat we het in Nederland en dus ook bij ZorgSpectrum zo slecht nog niet doen, en dat Estland op dat gebied weer veel van ons kan leren.

Blogger: Jochem Ooijevaar, Adviseur Innovatiebloggers Jochem Ooijevaar

bloggers Susanne van Doorn

Werken doen we tegenwoordig niet alleen meer op de werkvloer. Je kunt thuis ook je e-mail checken en verzenden, je telefoon heb je de hele dag aan en collega's weten je ’s avonds of op vrije dagen ook te vinden met vragen. Het is dus lastiger dan vroeger om 'je werk even uit te zetten'. Des te meer reden om zelf controle te houden over je vrije tijd. Zodat de balans tussen werk en privé goed blijft. Ik heb 7 tips voor je.

Bijna iedereen gaat wel eens door een periode waarbij het drukker is op het werk dan normaal: een planning van een multidisciplinair overleg, je dossiers op orde brengen, extra werkzaamheden, naderende deadlines, een collega die vragen heeft, mantelzorgers die je te woord moet staan, extra diensten werken… Noem maar op. Thuis is er ook nog van alles te doen natuurlijk. Alles lijkt soms tegelijk te komen en je weet soms niet meer waar je moet beginnen.

Als je permanent op je tenen loopt en altijd als laatste van je werk weggaat, kan er sprake zijn van een verstoorde balans tussen werk en privé.

Bij een verstoorde balans tussen werk en privé komen de verschillende rollen die vervuld moeten worden in het werk en privé onder druk te staan. Dit kan leiden tot stressklachten, met merkbare fysieke of mentale consequenties, die kunnen leiden tot verzuim. Niet prettig voor jezelf, maar natuurlijk ook niet fijn voor de werkgever, je collega’s en bewoners.

Uiteindelijk is een goede balans zowel voor jezelf, als je werkgever nodig. Hoe kun je er nou voor zorgen dat je de balans tussen werk en privé vindt? Hieronder volgen een aantal tips die helpen je werk en privé gescheiden te houden.

Tip 1.  Zet jezelf op plek nr. 1

Je vindt het vast heel belangrijk om mensen te helpen, of je hebt een groot verantwoordelijkheidsgevoel. Dat is zeker nodig als je wilt werken in de zorg. Maar dat helpt jou niet altijd om je beter te voelen en een fijn leven te hebben.

Jij hebt als eerste de verantwoordelijkheid voor jezelf. Als je te moe bent om te genieten, om een leuke ouder te zijn, als je steeds maar aan het malen bent, dan is het nog veel lastiger om goede oplossingen te bedenken, laat staan dat je dan genoeg energie hebt om anderen echt goed te helpen. Dus: oefen met nee zeggen. Uiteindelijk is je werk een teamprestatie en moeten de werkzaamheden evenredig verdeeld worden.

Tip 2. Maak tijd vrij om de balans tussen werk en privé te onderzoeken

Wat veel drukke mensen vergeten, is dat tijd vrijmaken om te plannen en te bedenken hoe je je (werk)leven wilt indelen, uiteindelijk veel tijd zal opleveren. Dus: je moet tijd investeren om uiteindelijk meer tijd over te houden.

Hoe tevreden ben je nu? Waar kom je tijd tekort? Wat vind je leuk? Wat zou je anders willen? Wat wil je binnen een jaar anders? Hoe wil je dat je leven er over 5 jaar uitziet? En 10 jaar?

Tip 3. Maak een lijst van wat belangrijk is voor jou

Kies wat het belangrijkste is voor jou, zet de lijst op volgorde van hoogste naar laagste prioriteit. Houd hierbij je gezondheid, familie en vrienden, en je verplichtingen in je werk in gedachten. Wat is het belangrijkste voor jou? Wat is belangrijk op je werk? Wat is er minder belangrijk?

Tip 4. Stel prioriteiten

Dit is een lastige voor velen. Maar je kunt niet alles in een keer goed doen. Je zult keuzes moeten maken. Wat pak je eerst aan? Wat kan wachten? Concentreer je op de werkzaamheden die zowel urgent als belangrijk zijn.

Maak een goede planning en zet het op papier of in je agenda. Dit geeft overzicht en rust. Je weet waar je aan toe bent en wat er nog gedaan moet worden. Zo zorg je ervoor dat je op de goede weg blijft en bovendien herinner je jezelf op deze manier aan wat je wilt bereiken. Dit geldt zowel voor werk als voor privé. Vraag niet te veel van jezelf. Komt iets niet af, dan is er altijd weer een andere dag om dit af te maken.

Tip 5. Wat is er nodig?

Welke veranderingen wil je aanbrengen? Kun je een ander om hulp vragen? Is er scholing nodig? Kijk of je creatieve oplossingen kunt bedenken waardoor je in minder tijd meer gedaan krijgt, zodat je het werk niet mee naar huis hoeft te nemen. Zodat werk ‘werk’ blijft en thuis ‘thuis’.

Tip 6. Doe het in stapjes

Je wilt misschien alles tegelijkertijd omgooien, maar dat zal niet gaan werken. Pak per keer één verandering aan, maak de beslissing je daar rigoureus aan te houden en het vervolgens uit te voeren. Dan krijg je daar energie van en voel je je goed.

Dan heb je de energie om een volgende verandering aan te pakken. Ook kun je hierdoor thuis meer rust creëren en meer genieten van het vrij zijn.

Tip 7. Houd je er aan!

Als je besluit om de dingen anders aan te gaan pakken om zo een balans te vinden in werk en privé, houd je daar dan ook aan. Anders zul je snel weer terug vervallen in je oude patronen.

Natuurlijk is het goed als je plezier hebt in je werk en hart hebt voor je werk. Echter bestaat het leven niet alleen uit werken. Vergeet ook vooral niet te genieten van je vrije tijd als je thuis bent. Doe genoeg leuke dingen en neem tijd voor jezelf. Zo laad je je weer op om goed te kunnen functioneren op je werk en om met plezier naar je werk te gaan.

Blogger: Susanne van Doorn, Verpleegkundige

bloggers Paulien Geraerts

 

Ik las in Sir Edmund, een bijlage van de Volkskrant, een prachtige column van Wilco Achterberg over pijn en aandacht. Nu ben ik heel erg van de aandacht en ken ik Wilco omdat hij vroeger een van onze SO’s (Specialist Ouderengeneeskunde) geweest is. Hij is gespecialiseerd in pijn en dementie, en schreef over een aangrijpende ervaring met een cliënt.

Wilco schrijft dat hij net in opleiding was en een cliënt behandelde in het verpleeghuis die zoveel pijn had, dat niets hielp, hij kon alleen maar stilliggen in bed. De man was boos, narrig, lastig te behandelen en altijd in conflict met de verpleging.

De psychiater adviseerde Wilco om één keer per week een uur aan zijn bed te gaan zitten en in gesprek te gaan. Aanvankelijk voelde dat als corvee, maar allengs werden de gesprekken intiemer en persoonlijker. Als Wilco een keer niet kon, merkte de collega’s van de verzorging dat direct.

De pijn kwam terug en het gedrag werd ‘lastiger’. Deze gesprekken voegden echt waarde toe aan het leven van allebei. Tot op een dag het bed leeg was.

De dood van de man raakte Wilco. Ze waren elkaar gaan waarderen.

Ik heb deze column met veel herkenning gelezen.

Aanraken met aandacht

Naast mijn werk heb ik een praktijk als Rebalancer. Het woord zegt het al: ‘mensen helpen de balans weer te vinden’, door bewustzijn te brengen in het lichaam. Ook hier gaat het om aandacht, oprechte aandacht.

Mijn motto is: “Aanraken met aandacht en aanwezig zijn.”

Dan kan er beweging komen in dat wat altijd vast gezeten heeft.

Ik trek een parallel naar de zorg. Wij raken voortdurend mensen aan en zijn ons er soms niet van bewust wat we daarmee doen. Het gaat vaak in een soort automatisme, vooral als het druk is. En als je aandacht op dat moment niet oprecht is en je er niet bijblijft met je gedachten, dan voelt de bewoner of cliënt dat.

Het is vaak ook net het zetje naar onbegrepen gedrag, boosheid of verdriet.

Waardevolle momenten maken

Als je op het moment dat je met je bewoner in contact bent er ook écht bent, luistert en kijkt, dan kunnen er voor beiden hele mooie, waardevolle momenten ontstaan.

Ga zelf maar na. Je vertelt iets aan een collega over een nare ervaring en hij of zij luistert maar half. Misschien voel je alleen al bij het lezen hiervan een reactie hierop.

Een sappige mango

Op Facebook las ik over het ‘mangomomentje’. Het woord mangomomentje is ontstaan doordat een zorgverlener een terminale vrouw een zoete rijpe mango gaf en zij zienderogen genoot van deze lekkernij.

Vanaf dat moment delen medewerkers in de zorg hun meest ontroerende (zoete) momenten met hun zorgvrager. Ook hier gaat het om aandacht en zien wat iemand nodig heeft.

Maak iemand speciaal

Even terug naar Wilco. Bij deze man zag hij de uitwerking van oprechte aandacht. ‘Als iemand jou speciaal maakt, blijft het leven de moeite waard’, schrijft Wilco.

Voor mij raakt dit eigenlijk ook de kernwaarden van ZorgSpectrum: Samen, Betrokken en Professioneel. De dingen doen met aandacht voor de kwaliteit van leven van de bewoner én voor de kwaliteit van jouw werk.

Blogger: Paulien Geraerts, Adviseur Opleidingen

bloggers Arianne Brouwer

Tijdens een seminar ‘Maak jij het verschil’ zingt zanger Matthijn Buwalda een liedje. Hij heeft de tekst speciaal geschreven voor medewerkers in de zorg. Ik werd erdoor geraakt en wil het lied graag met je delen.

Dit liedje raakte mij, omdat ik het bij mezelf herken. Ik zou soms meer willen doen, maar dat is niet altijd mogelijk. Omdat de tijd hiervoor ontbreekt. Maar de manier waarop we ons werk doen, maakt het verschil. We betekenen misschien meer voor onze cliënten, dan we beseffen.

Je neemt wat koud geworden koffie

En moet door naar kamer vijf

Je werkt hard in je witte kloffie

Er moet zoveel in weinig tijd

Maar als ik goed kijk in jouw ogen

Zie ik de liefde die je deelt

Nog meer dan al het praktisch helpen

Is het jouw blik die mensen heelt.

Refrein

Jouw oogopslag

Jouw warme hand

Maakt meer verschil

Dan je dromen kan

Je zou de wereld willen redden

Maar niemand vraagt van jou zoveel

Als je al een persoon kan helpen

Is dat een wereld van verschil

En als ik goed kijk in jouw ogen

Zie ik de liefde die je deelt

Nog meer dan al het praktisch helpen

Is het jouw blik die mensen heelt

Dus stop met denken in getallen

In hoeveel je hebt gedaan

Dat zal alleen maar tegenvallen

Maar denk in liefde

Dat blijft bestaan.

Aan mijn collega’s heb ik gevraagd welke gedachten ze kregen bij dit liedje:

  • “Hierin wordt de liefde beschreven die we hebben voor ons vak.”
  • “We kunnen ons soms machteloos voelen over het vele werk wat soms gedaan moet worden omdat de tijd hiervoor ontbreekt. Dit liedje bemoedigd ons omdat de manier waarop we ons werk doen het verschil maakt.”
  • “Hart voor je werk hebben. We weten ons begaan met cliënten, we willen goede zorg geven. Dat doorstaat alles. Ondanks de drukte. We doen het met elkaar.”
  • “Uiteindelijk gaat het om de liefde, en niet om de cijfers.”

Ik hoop dat je mag ervaren dat je meer verschil maakt dan je dromen kan. Wat dacht jij toen je de liedtekst las? Ik ben benieuwd naar je reactie!

Blogger: Arianne Brouwer, Verzorgende B

bloggers Desiree Potters

Onlangs hoorde ik op het nieuws dat er een zorginstelling is die zeker gaat halveren met alle administratieve handelingen. Dat lijkt mij nou ideaal, minder schrijven en meer zorgen!

Wij moeten wat administratieve handelingen uitvoeren…

Bij een opname de gegevens invoeren en controleren, een zorgplan maken, elke dag rapporteren (ook al is de dag rustig verlopen), uren zorg declareren, de agenda beheren, voorbereiden en uitwerken van het multidisciplinair overleg, overleg met behandelaren, overleg met ‘thuis’ en mantelzorger, uitwerken en voorbereiden van de audit, bestellingen doen, registreren wie er wanneer is geweest, het zorgplan aanpassen en elke keer opnieuw laten ondertekenen (dit gaat dus veranderen) en dan nog vrees ik 30 kleine handelingen, die allemaal op schrift moeten.

Wat zou het een genot zijn als we dat niet meer, of nog maar zo weinig mogelijk hoefden te doen.

Extra tijd

En dat we dan die tijd kunnen besteden om eens wat extra’s te doen. Een wandeling maken, een stuk rijden op de duo-fiets, of gewoon even lekker op een bankje zitten in de zon en luisteren naar het verhaal van een cliënt.

Tijd en aandacht hebben voor de medemens.

Want dat is toch de reden waarom ik in de zorg ben gegaan.

Passend gedicht

Dit gedicht vond ik erg mooi en passend voor mijn manier van zorg geven:

AANDACHT

We hebben elkaar nodig

Dat is toch zonneklaar

Want mensen willen warmte

En aandacht voor elkaar

Waarom niet even praten?

Waarom geen lieve lach?

Zo zorg je voor een lichtpunt

Ook op een donkere dag

Zo laat je een lichtje schijnen

Bij mensen die in stilte kwijnen

Iemand die naar je luistert

Iemand die met je praat

Dat is nu juist datgene

Waar 't bij mensen om gaat

(Bron: De Zonnebloem)

Blogger: Dees Potters, Medewerker welzijn & activering

footer boog