divider

bloggers Jochem Ooijevaar

Foefjes voor ouderen in het huis van de toekomst

Met de snel groeiende groep ouderen in Nederland volgt de overheid al een aantal jaar een duidelijk beleid: we moeten langer thuis blijven wonen. Maar hoe doe je dat, als je woning daar eigenlijk helemaal niet zo geschikt voor is? Voor inspiratie is daarvoor in Houten de Slim Thuis Woning geopend.

We zijn er ons maar zelden bewust van, maar ons huis zit eigenlijk vol onhandigheden. Een hoge drempel in de hal, een krap toilet of een lage keuken. Als je jong en gezond bent, leer je ermee leven en sta je bij die details niet stil. Maar als je ouder wordt, kunnen die onhandigheden vervelend en ook gevaarlijk worden.

Slimme oplossingen die inspireren

Gelukkig zijn er allerlei slimme oplossingen om deze problemen op te lossen, alleen moet je er maar nét even opkomen. Met die gedachte is de Slim Thuis Woning ingericht, om te laten zien wat er allemaal mogelijk is en om mensen te inspireren.

De Slim Thuis Woning is gezamenlijk door Viveste, gemeente Houten, Rivas en ZorgSpectrum opgezet.

Vanuit ZorgSpectrum heb ik mogen meewerken aan de totstandkoming van deze woning. Een leuk en leerzaam proces en in het najaar van 2017 hebben we de deuren kunnen openen.

Op bezoek

In het najaar van 2017 is de Slim Thuis Woning geopend en kan iedereen langskomen voor een bezoek. Het is leuk om de verschillende doelgroepen te zien die er komen kijken.

Mensen met kinderen in de puberleeftijd die op zoek zijn naar ideeën ‘voor opa en oma’, pas gepensioneerden die willen weten wat mogelijk is als het in de toekomst misschien een keer nodig is, ouderen die direct op zoek zijn naar een geschikte oplossing. Maar ook zorgmedewerkers en studenten die zich willen oriënteren.

Afbeelding Slim Thuis Woning

Van postvanger tot wc-pot

De oplossingen in de Slim Thuis Woning zijn uiteenlopend.

Bijvoorbeeld een afwasmachine die wat hoger staat, zodat je bij het in en uitruimen niet hoeft te bukken. Of een wc-pot die je na het toiletbezoek een lekkere warme douche van onderen geeft en nog droogt ook (de demonstratie hiervan leidt niet zelden tot het nodige gegiechel). Deze oplossingen zijn wat ingrijpender om te realiseren, maar dan heb je ook wat!

Andere oplossingen zijn gelukkig weer een stuk eenvoudiger toe te passen. Zoals een postvanger voor aan de voordeur zodat je niet diep hoeft te bukken om de post van de grond te rapen. Een automatische raamopener, waardoor je met een afstandsbediening een klein kiepraampje kan openen en sluiten, waar je anders moeilijk bij kan. Beide oplossingen zijn in een handomdraai te plaatsen.

Uiteraard is het te veel om hier allemaal te benoemen, maar een belangrijke voorwaarde waar het allemaal aan moet voldoen, is dat het getoonde direct beschikbaar moet zijn.

De meeste oh’s en ah’s

Wat levert de meeste verbazing op?

Vaak is het een combinatie van een aantal oplossingen en het verhaal er omheen. Stel je bent minder mobiel en er wordt aangebeld. Opstaan om de deur open te doen kost veel moeite, en bovendien is het misschien wel dat vervelende buurjongetje weer. Of misschien die leuke buurvrouw of buurman.

In dat geval is het mogelijk om een kleine camera bij je deur te hangen en te verbinden aan je mobiele telefoon. Op die manier kun je direct zien wie er voor de deur staat. Is het wel iemand die je graag naar binnen laat? Dan is het mogelijk om met je telefoon het slimme slot van je voordeur te ontgrendelen. Hierdoor gaat de deur vanzelf open en kan de bezoeker naar binnen. Allemaal met je telefoon vanaf je eigen bank.

Ongeacht de leeftijd is iedereen het er eigenlijk wel over eens: dit wil ik thuis ook wel! Daarmee is de Slim Thuis Woning leuk en interessant voor iedereen.

Zelf op bezoek

Uiteraard is het ook mogelijk om zelf op bezoek te gaan. De Slim Thuis Woning is elke donderdagochtend tussen 9 en 12 uur geopend aan het Rond 109 in Houten. Kom je ook een keer kijken?

Blogger: Jochem Ooijevaar, Adviseur Zorgvernieuwing

 

bloggers TeunivandenHeuvel

Waar is dat feestje?

Vieren we onze mijlpalen genoeg? Bij ons op De Plataan vinden wij vaak een reden voor een feestje. We vieren sowieso ieder jaar in augustus onze verjaardag. Dit jaar bestaan wij 5 jaar, en dat geeft ons weer een goede reden om wat leuks te organiseren.

Natuurlijk vieren wij feest. Al was het maar omdat we trots mogen zijn op de dingen die we samen het afgelopen jaar weer hebben bereikt. En - als we de recensies en evaluaties van bewoners en familie mogen geloven - met succes!

Dat is waar wij als mantelzorgers, vrijwilligers en zorgverleners weer energie van krijgen… en een goed gevoel.

Soms lijkt het woord succes op een bepaalde manier een opschepperig woord. Maar succes hangt nooit af van een persoon, maar van het hele team. En zijn daar de randvoorwaarden heel belangrijk voor. Dit proberen wij dag in dag uit voort te zetten en daar mogen we allemaal trots op zijn.

Hele klus, maar een genot

De Plataan is een woonvoorziening voor mensen met dementie. Vijf jaar geleden kreeg ik de kans om deze woonvoorziening bij ZorgSpectrum op te starten. Dat was naast een hele klus een genot om te mogen doen.

Natuurlijk heb ik dat niet alleen gedaan, maar samen met vele anderen. In die periode leek het erop dat alles vanzelf ging. Leek… want wij deden er heel wat voor. En vanuit allerlei hoeken kwam er steun, ideeën en zelfs materiaal en meubilair.

In augustus 2013 zijn wij opengegaan en dat vieren we ieder jaar. Samen met bewoners, mantelzorgers, vrijwilligers en medewerkers.

Een welkom gevoel geven

Bij De Plataan onderscheiden wij ons met onze gastvrijheid. Van iedereen, mantelzorgers, nieuwe medewerkers krijgen we dat terug. We geven iedereen graag een welkom gevoel.

Van uitbundig naar ingetogen

Door de jaren heen is onze verjaardagsviering anders geworden. Dat heeft met name te maken met de toename van beperkingen van de bewoners. We zijn ons feest van heel uitbundig naar iets ingetogener gaan vieren, maar zeker niet minder mooi.

We proberen altijd de bewoners te betrekken en zo gebeurde het dat een bewoonster samen met haar dochter een gedicht voor het jubileum maakte. Op haar verzoek wilde ze dat zelf voordragen. Zittend op de rollator met een brok in haar stem en een blik vol trots en wilskracht verwoordde ze haar kijk op het leven op De Plataan. Om haar heen zat een groep met mensen, allen op hun eigen manier betrokken bij De Plataan, allen met een brok in hun keel en natte ogen. Zo mooi verwoord, zo puur! Als je dat dan meemaakt geeft je dat precies het inzicht wat je soms nodig hebt; hier doen we het voor.

Verheugen

Dus komende augustus komt er weer zo’n feestelijke bijeenkomst en daar verheugen we ons nu al op. Dat is al de halve pret.

Hoe belangrijk is het voor jou om af en toe eens wat te vieren met elkaar?

Blogger: Teuni van den Heuvel

Brainstormen over werken met passie

Ik kreeg een uitnodiging voor een brainstormsessie ‘Samen meer mogelijk’ over de kernwaarden en missie van ZorgSpectrum. Ik besloot hieraan deel te nemen en kwam erachter dat voor mij werken met passie het allerbelangrijkste is.

Tijdens de brainstorm gingen we met de collega’s van het team waar je dagelijks mee werkt aan de slag. We konden kiezen uit de tien missie-elementen. Het was lastig om een juiste te vinden. Naar onze mening beschreven ze de missie niet nauwkeurig genoeg. Dus… we hebben er zelf een op papier gezet.

Onze eigen missie

Het missie-element dat we zelf hebben omschreven is:

Wij willen cliënten en/of mantelzorgers ondersteunen bij de regievoering en hun zelfredzaamheid, daarbij rekening houdend met het evenwicht tussen draagkracht en draaglast. Dat doen we door te helpen zoeken naar de intrinsieke motivatie van de cliënt.

Onze kernwaarden zijn onze drijfveren

We keken ook naar de kernwaarden. Die gaan over onze drijfveren. Die maken dat we waardevol zijn voor onze cliënten.

De kernwaarden vertellen het verhaal van ons primaire proces en hoe wij ondersteunen. De kernwaarden zijn nauw verbonden met de missie.

Onze groep herkent zich het meest in deze kernwaarden: positief, deskundig en betrouwbaar.

Collega’s van de andere groep sluiten zich aan bij de missie dat mensen zo zelfstandig als mogelijk hun eigen leven kunnen leven. Met als kernwaarden: eerlijk en betrouwbaar.

De vrijheid die je krijgt

Binnen onze organisatie past de cultuur dat je de vrijheid mag nemen om je werk te doen. Samen te werken met mensen die van binnen de drive voelen om hun passie te volgen. Durf je je kompas te volgen?  

Het raakt mij iedere keer weer diep als je ziet gebeuren dat mensen hun hart volgen. Ik herken het zelf ook in mijn manier van werken.

Een cliënt die op onze afdeling verblijft, is bezig om zijn ziekzijn richting te geven. Hij is op zoek naar inzicht in zijn gezondheidssituatie. In de momenten dat ik hierover met hem praat, zie ik dat kennis veel voor hem betekent. Op internet zoek ik informatie op en geef het aan hem. Tranen van dankbaarheid stromen over zijn wangen. Hij vraagt waarom ik dit voor hem doe. Mijn antwoord is dat ik zie wat voor impact dit heeft en graag wil helpen. Dat dit met passie te maken heeft. De cliënt bedankt me en zegt: “Je raakt mij”.

Ook mijn collega’s zie ik gedreven aan het werk. Het mooie hiervan is dat ieder dat op zijn eigen manier doet, die bij hem past. Bijvoorbeeld het liefdevol begeleiden van cliënten en hun kinderen als het einde nadert.

Doe mee!

Met alle complimenten die we later via het blad Samen kregen van Vivian Broex, onze collega van de Raad van Bestuur blijkt: met onze manier van werken zit het goed.

Zullen we er dit jaar weer passievol tegenaan gaan? Ik ben vast begonnen. Doe je mee?

Blogger: Arianne Brouwer, Verzorgende

bloggers Arianne Brouwer

Van kapster tot verpleegkundige 

Ik was 16 jaar en net klaar met de middelbare school. Als je jong bent, kunnen je interesses anders zijn dan als je ouder bent. Maar als je bereid bent om te leren, is er veel mogelijk. Daarbij is het wel van belang dat je de werkgever vindt die bij jou past en die je de mogelijkheden geeft om jezelf te ontwikkelen. Dat vond ik bij ZorgSpectrum. Want ik begon als kapster, maar ben nu verpleegkundige.

Kapster leek me leuk

Ik wist het altijd al. Het leek mij leuk om in een kapsalon te gaan werken. Ik wilde kapster worden en kon gaan werken in de kapsalon van mijn oom. Vanaf mijn 14e werkte ik daar al als hulp en had het erg naar mijn zin. Ik deed een BBL-opleiding van drie jaar en ging aan de slag als kapster voor vier dagen in de week. Ik deed dit altijd met veel plezier. Het leuke van het werken in een kapsalon is dat je er veel creativiteit in kwijt kunt, veel mensen ontmoet en de gekste en leukste verhalen te horen krijgt. Ook inspirerende verhalen. Zo leerde ik bijvoorbeeld iemand kennen die in de zorg werkte. Haar verhaal over de zorg sprak mij aan. Dat leek mij ook wel wat!   

De smaak te pakken 

Ik had besloten om wat anders te gaan doen. Eerst volgde ik een opleiding pedagogisch werk en daarna ging ik werken in de kinderopvang. Een leuke nieuwe start, maar iets bleef toch knagen. Was dit het? Of wilde en kon ik meer?

Ik ben gaan kijken welke mogelijkheden er in de zorg waren. Zo kwam ik uiteindelijk in gesprek met de praktijkopleider van ZorgSpectrum die mij goed heeft begeleid bij het kiezen van een opleiding en wat er bij mij zou passen. Ik kon de BBL-opleiding Verzorgende IG gaan doen bij ROC Midden-Nederland en die werd vergoed door Zorgspectrum. Ik begon in woonzorgcentrum Hof van Batenstein in Vianen. Weer een leuke nieuwe uitdaging en fijn dat dit zo kon.

Deze opleiding heb ik in twee jaar afgerond. Ik had de smaak te pakken, vond het leuk in de zorg en wilde mij graag verder verdiepen en ontwikkelen. Een half jaar na mijn diplomering kreeg ik de mogelijkheid om de opleiding Verpleegkunde te gaan doen. Dat was best wel even pittig. Ik was zo blij toen ik mijn diploma binnen had! Daar had ik voor geknokt en dat was mijn doel.

Van elke situatie leren en groeien

Aan het werk als verpleegkundige. Dat was wat ik graag wilde. Ik draaide in Hof van Batenstein mee in de verantwoordelijke diensten in de avonden, nachten en de weekenden. Ik heb hier een leuke uitdaging gehad, maar zeker ook leerzaam. Ook al ben je klaar met je opleiding, als verpleegkundige of zorgverlener ben je nooit uitgeleerd. Van iedere situatie leer je en groei je.

Samen meer mogelijk

Ik ben van mening dat een verpleegkundige niet ‘meer’ is dan een verzorgende of helpende. Samen is tenslotte meer mogelijk en we hebben elkaar nodig. We leveren met elkaar eenduidige zorg en willen allemaal dat de bewoner zo goed mogelijk verzorgd wordt.

Een verzorgende of helpende kan een verpleegkundige ook weer dingen leren en iedereen heeft kwaliteiten. Echter als verpleegkundige wordt er van je verwacht dat je onder meer een helikopterview hebt.. Er wordt verwacht dat je een duidelijke visie hebt op het zorgproces van de bewoner, het grotere geheel ziet rondom de zorg en dat je een kritische blik hebt. Ook hoort tot je rol het aansturen van collega’s waar nodig, het meedenken over kwaliteit en het verbeteren van de zorg. Zo kan ik nog wel veel meer leuke aspecten opnoemen van het verpleegkundige zijn. Uitdagingen genoeg.

Het vormen van een goed team

Samen meer mogelijk vind ik een mooie slagzin. Ik denk dat dit ook een van de ingrediënten is voor het vormen van een goed team. Weten wat elkaars kwaliteiten zijn en samen de zorg verlenen. Op dit moment werk ik in woonzorgcentrum Vreeswijk in Nieuwegein op afdeling 1. Ik merk dat wij als team erg gegroeid zijn de afgelopen tijd. We durven elkaar aan te spreken, er is een open cultuur en we kijken met elkaar naar het verbeteren van kwaliteit van zorg.

Kortom, ik denk dat je nooit te oud bent om te leren en het is nooit te laat om een studie te doen of ander werk te kiezen. Doe wat je leuk vindt en blijf jezelf uitdagen.

Blogger: Susanne van Doorn, Verpleegkundige

bloggers Susanne van Doorn

Hoe een beschadigd brein het leven beïnvloedt

De meesten weten het niet, maar we hebben er allemaal een; een amygdala, een amandelvormige kern in de hersenen. Als deze geactiveerd wordt, kunnen er soms hele vervelende of hilarische dingen gebeuren voor bewoners met dementie. Eind vorig jaar volgden medewerkers van de dagactiviteiten een cursus ‘het beschadigd brein’. We hebben veel tips gekregen. Daarvan wil ik er een aantal met jullie delen.

‘Het beschadigd brein’ is een cursus over omgaan met mensen met dementie en alles wat er in de hersenen gebeurt als je dementie hebt. Hoe en op welke manier dat het leven beïnvloedt en wat je als verzorgende kunt doen om onrust en andere vervelende gevoelens bij cliënten te voorkomen of beperken..

afbeelding hersenscan

Als je een plaatje ziet van gezonde hersenen en van hersenen met Alzheimer, dan zie je in de gezonde hersenen een dichte structuur en in die met dementie zie je gaten zitten.
Ik ben een beelddenker, en dan zie ik voor me hoe de woorden die je zegt letterlijk door die gaten vallen. Het helpt mij altijd om me te realiseren dat het geen opzet is als iemand voor de 10e keer hetzelfde vraagt.
Als iets niet blijft hangen, dan kun je daarop ook niet reageren. Vandaar dat het ook niet handig is om te vragen wat iemand gisteren of vandaag gegeten heeft. Het niet meer weten wat of zelfs niet meer weten of je wel gegeten hebt, kan een gevoel van falen oproepen. En falen kan angstig en onrustig maken.

afbeelding hoofd en hersenen

De stressknop slaat aan
Wist jij dat je een amygdala hebt? Tot die cursus had ik er nog nooit van gehoord. Het is een piepklein amandelvormige kern in je hersenen die ongemerkt een heleboel doet.
Die amygdala stuurt verschillende emoties aan, zoals agressie of angst. Het is een soort stressknop. We hebben hem hard nodig omdat hij er is voor onze veiligheid en ons behoedt voor onheil.
Voorbeeld: Je kent het vast wel. Je rijdt dagelijks met de auto op een kruispunt en op een dag let je niet op en iemand steekt plots over. Je amygdala slaat aan! Je schrikt, je hartslag gaat omhoog, je wordt alert en reageert, je remt en een ongeluk is voorkomen. Je komt op adem, je snapt de situatie en je hartslag daalt en rijdt verder. Maar voorlopig denk je op datzelfde kruispunt weer aan dat bijna-ongeluk en blijf je op je hoede.

Hoe hou je de rust erin
Bij mensen met dementie werkt dat anders.
Voorbeeld: Als je onverwacht de bewoner met stoel en al aan tafel schuift, kan die amygdala aanslaan en kun je zomaar een klap of boze woorden krijgen. Schijnbaar uit het niets… De bewoner heeft niet meer het vermogen te begrijpen wat er gebeurt.
Als je weet dat de amygdala de ‘boosdoener’ is, kun jij je gedrag aanpassen. De bewoner met dementie kan dat niet meer. Elke situatie is elke keer weer nieuw voor hem of haar. Die amygdala krijgt dan geen kans om tot rust te komen. De adrenaline blijft steeds hoog.
Tip: kom rustig aan lopen, maak eerst contact, voel aan of je gezien/gehoord wordt en ga dan pas tot handelen over.
Met deze wetenschap kun je de dag van een bewoner een stuk rustiger en aangenamer maken. Zeker als je weet dat elke prikkel extra hard en ongefilterd binnenkomt.


Zo die gulp zit weer dicht

Dat je altijd voorzichtig moet zijn om in iemands ‘zone’ te komen, blijkt uit de volgende anekdote.

In een woonzorgcentrum liep een verzorgende samen met een wat oudere man de lift in. Ze groeten elkaar en opeens ziet ‘de zuster’ dat de heer zijn gulp openstaat. Ongevraagd duikt ze op hem af, grijpt naar zijn broek en trekt zijn gulp dicht en spreekt de woorden: ‘zo die zit weer dicht’. Waarop de man ontredderd antwoordde: ‘maar ik woon hier helemaal niet’.
Wat denk jij dat er met beide amygdala’s gebeurde? Die hebben vast nog lang in de stress stand gestaan.

In dit soort situaties moet je altijd ANNA meenemen. Altijd Navragen Nooit Aannemen. Daar hebben we trouwens een cursus gespreksvaardigheid over.

Blogger: Paulien Geraerts, afdeling Leren & Ontwikkelen
NOTE 1 De amygdala is een amandelvormige structuur die betrokken is bij het aansturen en verwerken van verschillende emoties, en maakt deel uit van het limbisch systeem. De amygdala staat in verbinding met de orbitofrontale cortex, de thalamus, de hypothalamus en de hippocampus. De orbitofrontale cortex is belangrijk bij het maken van plannen en beslissingen.
De amygdala stuurt verschillende emoties aan zoals agressie. Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat als mensen een grotere amygdala hebben, zij ook agressiever zijn.
Angst is één van de belangrijkste emoties die de amygdala reguleert. Angst is een aangeboren emotie, zelfs baby's hebben al een schrikreactie die wordt veroorzaakt door de amygdala. Angst kan ook worden aangeleerd, dit wordt geconditioneerde angst genoemd. Een voorbeeld hiervan is dat een kind leert dat een hete oven gevaarlijk is

 

bloggers Paulien Geraerts

 

 

Ik wil meer mannen in de zorg!

Zijn er meer mannen nodig in de ouderenzorg? Deze vraag zal best tot pittige discussies leiden. Vooral omdat ik vind dat het antwoord volmondig ‘ja’ moet zijn. Een andere vraag kan luiden: waarom zijn er zo weinig mannen in de ouderenzorg? Ik doe een goedbedoelde poging om op deze vragen een passend antwoord te geven.

Eerst zal even uit de doeken doen, hoe ik zelf tot de keuze kwam om in de zorg te gaan werken en dan nog specifiek bij onze oudere medemens.

Na 15 jaar in de catering te hebben gewerkt, was ik een beetje uitgeblust en niet meer gemotiveerd om iedere dag tot het uiterste te gaan. Dus dacht ik bij mezelf: “ik wil wat anders.”

Vol overgave in de zorg

Op aanraden van een vriendin die in de zorg werkte bij ZorgSpectrum, heb ik de stoute schoenen aangetrokken en een sollicitatiebrief gestuurd om als leerling VIG aan de slag te kunnen. Ik ging er door deze move per maand ongeveer 300 euro netto op achteruit, maar toch ben ik vol overgave in dit avontuur gestapt.

Nu, 15 jaar en enkele opleidingen later, werk ik als verpleegkundige in de verantwoordelijke diensten met veel bezieling en ben ik nog steeds gemotiveerd. En is die 300 euro ruim gecompenseerd hoor. Ziehier mijn succesvolle carrièreswitch.

De Olympische afdaling

De huisarts, de ambulance-broeder, de fysiotherapeut, de tandarts. Ze hebben allemaal beroepen in de zorg waarvan een hoog percentage man is. En dan ga ik nu even een blik werpen op de ouderenzorg, en wat zie ik?

Het percentage mannen in deze sector daalt als een skiër van de Olympische afdaling met grote sprongen naar beneden.

Al met al een teleurstellende conclusie. Wat kunnen we eraan doen om dit te verhogen?

Wellicht helemaal niets?

Bij ZorgSpectrum: 10 procent

Toch zie ik op mijn eigen werkvloer steeds meer mannen op de werkvloer verschijnen. Ik tel er met mijzelf meegerekend al vijf. En dat op een aantal werknemers van ongeveer 50, maakt dat percentage dus 10 procent. Ik zeg: “YES!”

Luister naar mijn statement

Al met al concluderend, wil ik een statement maken:

“Mannen in de ouderenzorg zijn zeer geëmancipeerde, behulpzame, empathische, soms wat onhandige medewerkers. En ze kunnen - binnen een over het algemeen een vrouwencultuur - de werksfeer verbeteren, alsmede de kwaliteit van zorg.”

Dus: já, het is wenselijk meer mannen op de werkvloer te willen. En ik wil ervoor pleiten dat jonge jongens die in de toekomst op onze werkvloer gaan verschijnen, zich geroepen gaan voelen daar ook te blijven.

Ieder z’n eigen kwaliteiten

En dat heeft ook te maken met het waarderen van ieder z’n kwaliteiten en manier van aanpak.

Want soms wordt ‘onze’ nonchalante houding gezien als gemakzucht, terwijl juist tijdens stresssituaties deze houding daadkracht laat zien.

Laten we er dus vanuit gaan dat we allemaal een eigen kwaliteit en talent hebben en daar dus ook gebruik van moeten maken om de zorg in de breedste zin te verbeteren.

Ik zie een lichtpuntje, gezien het stijgende percentage op mijn eigen werkvloer. Waarom het landelijke percentage zo laag is, dat kunnen we ons blijven afvragen, maar ik zeg “ZorgSpectrum hou vol en we komen er wel.”

Vraag aan jou: wat denk jij dat we moeten doe om meer mannen binnen te halen voor de ouderenzorg?

Blogger: William van Elst

bloggers WilliamvanElst

footer boog