divider

Verhalen-Top 5: werken in de zorg is indrukwekkend

De laatste tijd is de zorg niet helemaal positief in het nieuws. Personeelstekort, hoge werkdruk, steeds zwaardere cliënten en ga zo maar door. Toch vind ik het werken in de zorg fijn. Het omgaan met de ouderen en vooral meer de achtergrond leren kennen, zijn voor mij de krenten in de pap.

Tegenwoordig hebben ze overal lijstjes voor. Zo ik ook. Ik vertel in deze blog 5 korte verhalen, die aangeven waarom mijn werk voor mij zo aantrekkelijk is. Ze gaan over mensen.

  1. Liefdesverhaal

Vroeger was het geloof gescheiden. Het spreekwoord “2 geloven op een kussen daar slaapt de duivel tussen” is er niet voor niets.

Mevrouw de Boer* vertelt. Zij woonde in een klein protestants dorp. Het dorp ernaast was katholiek. Tijdens de voorjaarsmarkt streden de dorpen altijd welke het best bezocht werd. Natuurlijk gingen ze bij elkaar kijken en zag zij een mooie jongen: blauwe ogen en een mooie kop met haar. Het was liefde op het eerste gezicht. Alles moest natuurlijk stiekem gebeuren en op een dag hadden zij samen afgesproken om naar het bos te gaan om wat te wandelen. Op het eerste pad dat zij opliepen, kwamen zij de dominee tegen. Zij wilde eerst zo snel mogelijk wegkomen, maar ze werden al door hem geroepen. Wat bleek, hij had in het verleden hetzelfde mee gemaakt. Hij bood zijn hulp aan om het in het dorp bekend te maken en de hete kolen uit het vuur te halen. Hun eerste zoon is naar hem vernoemd. Zoals het goedgelovigen toen behoorde, zijn er nog vele kinderen na gekomen. Ze zijn 62 jaar getrouwd geweest, tot haar grote liefde overleed.

  1. Droge humor

Mevrouw Elbers* is een echte Utrechtse. Hart op de tong en geweldige humor. Tijdens een gesprek dat ik met haar heb over vroeger, vertelt ze dat zij over de man die de hondenbelasting kwam controleren. Zij had twee grote bouviers die bij aanbellen zwaar blaffend en bijna door de ruit heen sprongen. “Dag mevrouw, heeft u misschien honden?”, vroeg de man. “Goedendag meneer , nee je hoort mijn man die een beetje verkouden is.” Terwijl zij dit vertelt, moet zij al zo lachen. De man keek haar wat onnozel aan, maar schoot toch ook in de lach. Ook met dit verhaal vertellen aan de groep, moet zij zo lachen dat het even duurt voordat het verhaal verteld is.

  1. Herkenning

Naast mijn groep zit de dagbehandeling PG (mensen met dementie). Daar komt een man die altijd wel goedgestemd is, plezier in zijn leven heeft en graag naar de dagbehandeling komt. Wel wordt hij steeds vergeetachtiger. Hij zwaait als je binnen komt, heeft een goed woordje voor je, ook al kent hij je naam niet. Als ik een boodschap aan het doen ben op het winkelcentrum kom ik hem tegen. Hhij zwaait zoals gewoonlijk enthousiast naar me. Opeens zie ik in zijn ogen dat hij mij echt herkent. Hij sleept mij de winkel in om mij voor te stellen aan zijn vrouw. Hij weet mijn naam niet,maar kan het wel met andere woorden verduidelijken. “Kijk., dit is een van de lieve dames van de club waar ik altijd kom. Zijn vrouw kent mij niet, maar is ook verrast dat hij mij herkent. Ik voel mij van binnen warm worden van het enthousiasme dat hij uitstraalt.

  1. Ziekte van Parkinson

Een ziektebeeld dat voor veel mensen een enorme impact heeft is Parkinson. Er gebeurt en verandert zoveel in een leven van een mens die hieraan lijdt. Verandering van het lichamelijk functioneren, maar ook in karakter. Wel blijft vaak de humor, zo gaan mensener beter mee om.

Op een dag hebben we het over hallucineren. Wat een van de nare bijwerkingen van de medicatie is. Mevrouw Dirksen* vertelt dat zij altijd een hele reizigersfamilie op bezoek heeft. Ergens in de kamer zitten ze op haar te wachten en de kinderen huppelen ook soms door de kamer heen. Ze weet dat er niet echt zijn en als zij er naar toe kijkt, of desnoods heenloopt, dat ze dan weg zijn. Maar ze zegt steevast tegen hen: “Je mag best langskomen hoor, maar denk maar niet dat ik koffie ga zetten voor het hele stel”. De medebezoekers van de Parkinson-dagbehandeling lachen hard mee en zeggen dat die familie ook nog wel eens bij hun op visite komt.

  1. Waardering

Als je met anderen uit de zorg praat, is waardering een van de dingen die belangrijk zijn voor ons. Dat ene gebaar, die lach op het gezicht. Meneer van Velsen* heeft het moeilijk. Hij had een hoge baan in het verleden, met veel aanzien. Door de ouderdom en de bijbehorende mankementen voelt hij zich waardeloos en vind het leven niet meer zinvol. Wij proberen met elkaar iets te vinden waardoor het leven iets beter wordt voor hem. Diverse activiteiten hebben we uitgedacht, maar steeds vond hij het maar niks. Op een dag zegt hij dat hij het vroeger altijd leuk vond om aan radio´s te knutselen. Direct hebben wij een oude kapotte radio gezocht en gevraagd of hij deze zou willen nakijken. Hij twijfelt eerst maar gaat toch een beetje mopperend aan de slag. Hij krijgt hem na enige tijd aan de praat. Met een lach op zijn gezicht komt hij hem bij ons brengen met de woorden: “Kijk zo doet een vakman dat. Maar nu niet gelijk met alle kapotte radio’s aankomen hè!” Hij heeft nog diverse radio´s en klein-witgoed voor ons en medebezoekers gerepareerd.

Deze verhalen vind ik geweldig om te horen of mee te maken. De mens op een andere manier leren kennen. Alle ervaringen die zij in de jaren hebben mee gemaakt, daar kunnen wij heel wat van leren. De humor maakt het leven dragelijker en als je merkt dat een keer een arm om iemand heen slaan heel veel kan doen, geeft voor mij veel voldoening.

Daarom denk ik dat ik dit werk nog vele jaren dit met genoegen blijf doen.

*de genoemde namen zijn fictief

Blogger: Desiree Pottersbloggers Desiree Potters

footer boog